In veel steden is sprake van een optelling van losse wijken en is de samenhang ver te zoeken.

Veel oudere kernen staan vaak in schril contrast met de verbrokkelde, additieve opbouw van de recentere uitleg. Een zekere eenheid in materiaal- en kleurkeuze is meestal afwezig. Een gevoelige balans tussen continuïteit en discontinuïteit met betrekking tot vorm, materiaal, textuur en kleur is nodig; waarbij enerzijds de samenhang op hogere schaalniveaus en anderzijds de variatie op lagere schaalniveaus wenselijk is, Kleur- en materiaalkeuze vervullen hierbij een zeer belangrijke functie. Modellen voor de stad zullen die samenhang kunnen onderkennen, door:
• Zeer genuanceerde tinten voor het geheel, waarin de bebouwing zich manifesteert door afwijkende kleuren.
• Het inspelen op de dragers van de structuur, routen, knooppunten, randen en dergelijke, middels kleurkeuze.
• Elkaar overlappende kleurenrasters

Kleur kan ook op het hogere schaalniveau een bindend element zijn, zij kan de 'leesbaarheid' van een stedelijke omgeving vergroten.